TR
GB
RU
DE
AZÇalışan gelişimi hepimizin öncelikleri arasında…
Çalışanların mevcut pozisyonlarındaki gelişimini desteklemek ve potansiyel rollerine hazırlamak için birçok eğitim programı tasarlıyoruz ve planlıyoruz
Peki çalışanlarımız bu durumdan ne kadar memnun?
Çoğu zaman yoğun iş tempomuzun arasında, aklımızda pek çok konu, çözülmesi gereken bir çok sorun ile eğitimlere katılıyoruz.
Oradayız ama aslında değiliz L
Bazen de kendimizi bu eğitimde ne işimiz olduğunu sorgularken buluyoruz. “Benim bu eğitime ihtiyacım yok ki… boş yere zamanım gidiyor.” gibi düşünceler ve sonuçta mutsuz ve verimsiz geçen bir gün…
Kurum tarafından bakıldığında ise;
Çalışanımızın gelişimi için bu kadar çaba harcıyoruz, yatırım yapıyoruz, en iyi eğitimleri ve eğitmenleri planlıyoruz ama yine de kimse mutlu olmuyor.
Sonuç: her iki taraf için de hüsran…
Şimdi dönüp kendimize şunları soralım:
- Eğitim ihtiyaç analizi yapıldı mı ve yapıldıysa da doğru yapıldı mı?
- Kimin neye ihtiyacı olduğunu biliyor muyuz?
- Ne biliyorlar? Eğitimin sonunda ne/neyi yapmalarını bekliyoruz?
- Hangi beceri ve davranışların gelişmesini hedefliyoruz?
Çünkü, her çalışanın eğitim ve gelişim ihtiyacı aynı değil.
Bununla birlikte, her kurumun organizasyon yapısı, stratejik hedefleri, çalışan profili ve gelişim ihtiyaçları da birbirinden farklı.
Kurum olarak, çok sayıda eğitim planlıyor, eğitim ve gelişim için çok büyük bütçeler ayırıyor olabiliriz ancak en önemlisi gerçek ihtiyacı tespit edip, çalışanlarımızın gelişimine katkı sağlayabiliyor muyuz?
Önemli olan, çalışanların gelişim ihtiyaçlarının objektif olarak değerlendirilmesi, gelişim alanlarının belirlenmesi, yetkinliklerinin değerlendirilmesi, gelecekte üstlenebilecekleri rollerin de dikkate alınarak bireysel gelişim planı hazırlanması ve bireye özgü eğitim ihtiyaçlarının belirlenmesi.
Tam da bu noktada, CharacterIX kişilik envanteri çalışanların yetkinliklerini, potansiyellerini, gelişim alanlarını objektif şekilde değerlendirmeye yardımcı oluyor.
Önce çalışanı tanımalı, sonra gelişimini planlamalıyız.
